تحقیقات جدید نشان می دهد که آکرولئین، یک محصول جانبی استرس اکسیداتیو، در پیشرفت بیماری پارکینسون نقش مهمی دارد.
هدف قرار دادن این ترکیب باعث کاهش سرعت بیماری در موش صحرایی شد. این کشف به زودی به داروهای جدید برای بیماری پارکینسون منجر می گردد.
بیماری پارکینسون حدود 500 هزار نفر در ایالات متحده را تحت تاثیر قرار می دهد و 50 هزار مورد جدید در هر سال تشخیص داده می شود.
این وضعیت سبب تباهی سلول های عصبی(نوروژدژنراتیو) می شود، به این معنی که نورونهای مغزی مرتبط با مهارت های حرکتی و کنترل حرکت به تدریج از بین می روند و می میرند.
این سلولهای مغزی به طور معمول دوپامین تولید می کنند که یک کلید انتقال دهنده عصبی برای تنظیم حرکات پیچیده و همچنین کنترل خلق و خو است.
گرچه درمان های جاری برای داروهای پارکینسون شامل داروهایی نظیر لوودوپا است که مغز می تواند از آن برای تولید دوپامین بهره ببرد، اما دلیل مرگ نورون های دوپامینرژیکی هنوز معلوم نیست.
استرس اکسیداتیو زمانی اتفاق می افتد که رادیکال های اکسیژن به میزان زیاد تولید می شوند؛ فرآیندی که اثرات مخرب مانند افزایش سمیت و صدمه به DNA را در پی دارد.
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1044743116302780
