ظهور باکتری مقاوم در برابر داروها به مدت طولانی موضوع نگرانی بوده است زیرا برای سلامت انسان، خطرات فراوانی را آشکار می سازد.
عفونت های بیمارستانی اغلب ناشی از سویه های باکتری مقاوم در برابر دارو هستند که توانایی تشکیل \”زیست لایه\”(Biofilm) را دارند که باکتری ها را پوشش می دهند و در این حالت، درمان با آنتی بیوتیک سنتی کمتر موثر خواهد بود.
بعضی از این باکتری ها، به نام باکتری های سمج(Persisters)، می توانند خاموش باقی بمانند و به درمان آنتی بیوتیک مقاوم باشند، ولیکن دوباره به عنوان یک عفونت همراه با زیست لایه آشکار گردند.
با این حال، محققان کشف کرده اند که پپتیدهای ضد میکروبی طبیعی (AMP) در بدن انسان، کلید توسعه پپتید های جدید مصنوعی با فعالیت های ضد میکروبی و ضد \”زیست لایه\” (SAAPS) هستند.
پپتید انسانی مورد نظر به نام LL-37 شناخته می شود؛ یک AMP که نقش مهمی در سیستم ایمنی بدن در برابر عفونت ها دارد. محققان با تغییراتی در پپتید LL-37 فعالیت ضد میکروبی آن را مورد ارزیابی قرار دادند.
حاصل یکی ازاین تغییرات، پپتید SAAP-148 می باشد. این پپتید با اتصال سریع و نفوذ به غشای باکتری در چند دقیقه، مرگ آن را رقم می زند.
استافیلوکوکوس آرئوس) را از بین می برد.
پپتید ضد میکروبی SAAP-148 قادر به مهار وابسته به دوز \”زیست لایه\” باکتریایی بوده و زیست لایه موجود در دو گونه پاتوژن ESKAPE (آسینتوباکتر باومانی و استافیلوکوکوس آرئوس) را از بین می برد.
علاوه بر این، فعالیت SAAP-148 در برابر باکتری های سمج(Persisters) آزمایش شد.
زیست لایه استافیلوکوکوس آرئوس برای اولین بار در معرض دوز بالایی از آنتی بیوتیک ریفامپین قرار گرفت.
باکتری های زنده مانده در معرض SAAP-148 قرار گرفتند. پس از درمان، هیچ تعدادی از باکتری های زنده شناسایی نشد، بنابراین نشان داده شد که SAAP-148 می تواند باکتری های مقاوم را در همه سطوح غیر قابل شناسایی از بین ببرد.
در مقاله ای که در Science Translational Medicine منتشر شد، محققان در هلند این نتایج دلگرم کننده را مورد بحث قرار داده اند.
منبع:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29321257
